Λίγο πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων υπήρξε μια ανάρτηση από την παράταξη του Γιώργου Γαβριλη. Ειδικότερα ήταν μια αφίσα που αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από την παράταξη «Αλλάζουμε τον Πειραιά για Όλους και Όλες» που προέτρεπε τους κατοίκους να στηρίξουν τις λεγόμενες μικρές επιχειρήσεις με πράξεις καθώς «όταν σβήνει η ταμπέλα μιας μικρής επιχείρησης στη γειτονιά…σκοτεινιάζει η πόλη μας».
Άλλαξε κάτι από τότε μέχρι σήμερα; Όχι. Πολλά εμπορικά καταστήματα που λειτουργούν στην Τσαμαδού δεν έχουν πελάτες. Άλλα έχουν βάλει λουκέτο. Eικόνα θλίψης στη Φίλωνος, στην Κολοκοτρώνη και σε άλλα στενά. Καταστήματα που κάποτε έσφυζαν από ζωή, στέκια για κατοίκους, τότε που ο επιχειρηματίας καλωσόριζε τον πελάτη με το μικρό του όνομα, τότε που πεταγόντουσαν εκεί για αγορές και τα πληρώματα των πλοίων που «φιλοξενούνταν» στο λιμάνι. Τότε… Τώρα η οικονομική κρίση «έπληξε» και τον Πειραιά. Και στις προσόψεις των καταστημάτων άδειες βιτρίνες και στη τζαμαρία η κίτρινη αυτοκόλλητη επιγραφή «ενοικιάζεται» ή «πωλείται».
Αντί για νέα καταστήματα δημιουργούνται ξενοδοχεία. Διαμερίσματα αντί να διατεθούν σε όσους θέλουν να μείνουν στον Πειραιά μετατρέπονται σε Airbnb στο βωμό του εύκολου κέρδους. Καταστήματα κλειστά για μεγάλο χρονικό διάστημα γίνονται αντικείμενο διαβουλεύσεων μεταξύ των ιδιοκτητών και όσων θέλουν να τα αγοράσουν σχεδόν στη μισή τιμή όχι για να λειτουργήσουν ως επιχειρήσεις αλλά να τους αλλάξουν χρήση και να τα μετατρέψουν σε ισόγεια διαμερίσματα για τους τουρίστες. Κάτι που συμβαίνει και σε άλλες περιοχές. Η ανάπτυξη, η αγοραστική δύναμη δεν είναι θέμα του Δήμου. Είναι θέμα πολιτικών. Προσώπων και αποφάσεων.
Ένα είναι δεδομένο. Οι Πειραιώτες αγαπούν την πόλη που είτε γεννήθηκαν είτε αποφάσισαν να μετακομίσουν και να ενσωματωθούν στην τοπική κοινωνία. Γίνονται και αυτοί «τοπικιστές». Προτιμούν να κάνουν αγορές στα εναπομείναντα μαγαζιά και βόλτα στο Πασαλιμάνι, στο Μικρολίμανο, στην Πειραϊκή, στη Φρεαττύδα, στο Δημοτικό Θέατρο κ.α. Και περπατούν εκεί που είναι τα φώτα. Εκεί που υπάρχει «ζωή». Την ίδια στιγμή που κάποιοι λίγα μέτρα μακρύτερα παλεύουν να βγάλουν το μεροκάματο που θα συντηρήσει μια επιχείρηση, έναν υπάλληλο, μια οικογένεια.
Δεν είναι παντού τα ίδια. Στη Σωτήρος Διός λειτουργούν πολλά καταστήματα ειδικά στο χώρο της εστίασης. Καφέ ανοίγουν το ένα σχεδόν δίπλα στο άλλο. Εστιατόρια για κάθε γούστο στο κέντρο του Πειραιά, στη Μαρίνα Ζέας, στο Μικρολίμανο ενώ το τελευταίο χρονικό διάστημα λειτουργούν πολυτελή εστιατόρια και στη περιοχή του λιμανιού. Πριν από περίπου ένα χρόνο το ΕΒΕΠ είχε αναρτήσει αυτό το βίντεο:
Ο Πειραιάς αξίζει να γνωρίσει ξανά την ανάπτυξη που του αξίζει. Ο Πειραιάς μπορεί και πρέπει να είναι επίκεντρο εμπορικής ανάπτυξης. Σε κάθε γειτονιά του. Να «σπάσουν» τα λουκέτα στις επιχειρήσεις, να προσληφθούν υπάλληλοι, να έχουν τη δυνατότητα οι καταναλωτές να αγοράζουν. Να εμπιστεύεστε και να στηρίζετε την αγορά του Πειραιά.
