Με συγκίνηση και έντονο συμβολισμό η παρουσία της πρώην βουλευτού Γεωργίας Γεννιά στο 1ο Διήμερο Μνήμης Κατεχόμενης Κύπρου στον Γαλατά Τροιζηνίας Με ιδιαίτερη συγκίνηση πραγματοποιήθηκε στον Γαλατά Τροιζηνίας το 1ο Διήμερο Μνήμης Κατεχόμενης Κύπρου, μια σημαντική πρωτοβουλία της ΑΝΘΕΙΑ ΓΗ, σε συνεργασία με την Ένωση Κυπρίων Ελλάδος, και αφιερωμένη στην ιστορική μνήμη, την Κύπρο και το διαχρονικό αίτημα για ελευθερία και δικαιοσύνη.
Η διοργάνωση, που πραγματοποιήθηκε στις 13 και 14 Αυγούστου, αποτέλεσε μια σημαντική συνάντηση μνήμης, ιστορίας και πολιτισμού, φέρνοντας στον Γαλατά εκπροσώπους της Κύπρου, ανθρώπους από τις κατεχόμενες κοινότητες, εκπροσώπους φορέων, ομιλητές και πολίτες. Κεντρικό γεγονός της πρώτης ημέρας ήταν τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Αδελφοποίησης της πρώην Τροιζήνας με την κατεχόμενη κοινότητα Φιλιάς, μια αδελφοποίηση που πραγματοποιήθηκε το 2008.
Στο πλαίσιο της δεύτερης ημέρας της διοργάνωσης, η πρώην βουλευτής Γεωργία Γεννιά παρουσίασε ένα ιδιαίτερα συγκινητικό αφιέρωμα στον Σολωμό Σολωμού, με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από τη δολοφονία του. Στην ομιλία της αναφέρθηκε στην ιστορική εκείνη ημέρα της 14ης Αυγούστου 1996, όταν ο 26χρονος Σολωμός Σολωμού, τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του εξαδέλφου του Τάσου Ισαάκ στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας, έπεσε νεκρός από πυρά ενώ επιχειρούσε να ανέβει στον ιστό της σημαίας. Η Γεωργία Γεννιά στάθηκε ιδιαίτερα στον συμβολισμό της θυσίας του, τονίζοντας ότι ο Σολωμός δεν αποτελεί μόνο μια τραγική μορφή της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας, αλλά ένα διαχρονικό σύμβολο αξιοπρέπειας, μνήμης και αγώνα για ελευθερία. «Οι σφαίρες σταμάτησαν την καρδιά του. Δεν μπόρεσαν όμως να σταματήσουν το μήνυμά του. Γιατί οι σφαίρες σκοτώνουν ανθρώπους. Δεν σκοτώνουν ιδέες. Δεν σκοτώνουν ιδανικά. Δεν σκοτώνουν την ιστορική μνήμη.»
Αναφερόμενη στο Κυπριακό, υπογράμμισε ότι η πάροδος του χρόνου δεν μπορεί να μετατρέψει την κατοχή σε μια «φυσιολογική» κατάσταση, ούτε η ειρήνη να οικοδομηθεί πάνω στη λήθη. «Η συμφιλίωση δεν μπορεί να στηρίζεται στη λήθη. Και η λύση του Κυπριακού δεν μπορεί να σημαίνει ότι ξεχνάμε ποιοι είμαστε, τι χάσαμε και γιατί αγωνιζόμαστε», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην Αμμόχωστο, στους πρόσφυγες, στους αγνοουμένους, στον Τάσο Ισαάκ και στον Σολωμό Σολωμού, επισημαίνοντας ότι η Κύπρος εξακολουθεί να αποτελεί μια ανοιχτή πληγή και ότι η ιστορική μνήμη αποτελεί ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές. Παράλληλα, η Γεωργία Γεννιά ανέδειξε μια κρίσιμη διάσταση του πατριωτισμού, σημειώνοντας: «Πατριωτισμός δεν είναι το μίσος για έναν άλλο λαό. Πατριωτισμός είναι η αγάπη για τον δικό σου τόπο. Είναι να θυμάσαι τους νεκρούς σου. Είναι να υπερασπίζεσαι την ελευθερία, τη δημοκρατία και την αξιοπρέπεια.» Κλείνοντας την ομιλία της, αναφέρθηκε στον Σολωμό ως έναν άνθρωπο που, αν και έφυγε μόλις στα 26 του χρόνια, πέρασε στην Ιστορία. «Ο Σολωμός ανέβηκε έναν ιστό. Αλλά στην πραγματικότητα ανέβηκε πολύ ψηλότερα. Πέρα από τα συρματοπλέγματα. Πέρα από τη νεκρή ζώνη. Πέρα από τον φόβο. Πέρα από τον ίδιο του τον θάνατο.» Και κατέληξε με ένα μήνυμα που συνοψίζει το νόημα της παρουσίας της στη διοργάνωση: «Να μην συνηθίσουμε ποτέ την αδικία. Να μην θεωρήσουμε ποτέ φυσιολογική την κατοχή. Η μνήμη είναι χρέος. Η ελευθερία είναι δικαίωμα.»
Η Γεωργία Γεννιά συνεχάρη τους διοργανωτές για την πρωτοβουλία και ιδιαιτέρως την Πρόεδρο της «Ανθειας Γης» κ. Ρίτσα Δαρσινού, υπογραμμίζοντας τη σημασία της δημιουργίας ενός σταθερού θεσμού μνήμης στον Γαλατά Τροιζηνίας, που θα κρατά ζωντανή τη σχέση Ελλάδας και Κύπρου και θα μεταφέρει στις νεότερες γενιές την ιστορική αλήθεια. Η παρουσία της στο 1ο Διήμερο Μνήμης Κατεχόμενης Κύπρου αποτέλεσε μια ακόμη δημόσια παρέμβαση υπέρ της ιστορικής μνήμης, της εθνικής αξιοπρέπειας και του δικαιώματος του κυπριακού λαού στην ελευθερία και τη δικαιοσύνη.
ΑΘΑΝΑΤΟΣ Ο ΣΟΛΩΜΟΣ ΣΟΛΩΜΟΥ. ΑΘΑΝΑΤΟΣ Ο ΤΑΣΟΣ ΙΣΑΑΚ. ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ.
