Το καλοκαίρι διάβασα το βιβλίο «Εκ Πειραιώς» του Διονύση Χαριτόπουλου ένα υπέροχο μυθιστόρημα – ταξίδι στο χρόνο που «μιλάει» για τις γειτονιές της Κοκκινιάς, τα Μανιάτικα, τη Δραπετσώνα, το λιμάνι, την Τρούμπα, τους μάγκες, τους ρεμπέτες, τους πρόσφυγες, τους ναυτικούς. Αυτή είναι η ιστορία του Πειραιά. Ένα μεγάλο λιμάνι με μια μεγάλη ιστορία που ξεκινά από τα αρχαία χρόνια και τον 20ο αιώνα γνώρισε την άνθηση του.
Εγώ δεν γεννήθηκα στον Πειραιά αλλά ερχόμουν για δουλειά στην πόλη και την αγάπησα και στη συνέχεια μετακόμισα. Ο Πειραιάς έχει κάτι που σε γοητεύει, σε ελκύει. Δεν ξέρω αν είναι η θάλασσα ή οι άνθρωποι του ή και τα δυο μαζί. Έμαθα ότι είναι «τοπικιστές» με την καλή έννοια. Εξάλλου δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από την Αθήνα. Και τώρα με την έλευση του Μετρό τον ανακαλύπτουν ακόμα περισσότεροι.
Θα έρθω στο σήμερα… Πόσοι θυμούνται την ιστορία του Πειραιά; Μήπως με το πέρασμα του χρόνου κάποιοι ξέχασαν ποιοι και τι είναι ο Πειραιάς; Μήπως θα πρέπει να κάνουν ένα ταξίδι στο χρόνο και με βάση αυτή την ιστορία να ανασχεδιάσουν ιδέες για το σήμερα και το αύριο αυτής της τσιμεντούπολης;
Μια πόλη – ανοικτό μουσείο για το ρεμπέτικο, για την προσφυγιά κ.α.. Την ιστορία πρέπει να την θυμάσαι και να σέβεσαι αυτούς που την «έγραψαν»!
Ο Πειραιάς επιπροσθέτως είναι μια πόλη που ακόμα διεκδικεί το ρόλο του ξεχωριστού τουριστικού προορισμού γιατί για τους ξένους είναι το λιμάνι της Αθήνας.
Ερχόμαστε στην καθημερινότητα. Υπάρχουν τομείς στο Δήμο που κάνουν πολύ καλή δουλειά και άλλοι που υστερούν.
Η αίσθηση που σου δίνουν αιρετοί είναι πως έχουν «δεμένα χέρια». Υπάρχει υποχρηματοδότηση από την κυβέρνηση, δεν επιτρέπονται προσλήψεις κλπ κλπ. Σημασία έχει πως πορεύεσαι με βάση αυτά που έχεις όχι με βάση αυτά που θα ήθελες να έχεις. Σε όλες τις δουλειές έτσι είναι.
Και στο τέλος σημασία έχει να «υπηρετείς» τους δημότες όπως τους αξίζει και όχι επειδή πληρώνουν δημοτικά τέλη και φόρους.
Σύμφωνα με την επισκόπηση του ΑΙ «η φράση αυτή “να «υπηρετείς» τους δημότες όπως τους αξίζει” αποτελεί έναν εξαιρετικό οδηγό δεοντολογίας και ευθύνης για κάθε άνθρωπο που ασχολείται με τα κοινά ή εργάζεται στη δημόσια διοίκηση.
Στην πράξη, το να «υπηρετείς» τους δημότες όπως τους αξίζει σημαίνει:
- Σεβασμό και Ισότητα: Αντιμετώπιση του κάθε πολίτη με ευγένεια, χωρίς διακρίσεις, αναγνωρίζοντας ότι η τοπική αυτοδιοίκηση υπάρχει για να διευκολύνει την καθημερινότητά του.
- Διαφάνεια και Λογοδοσία: Καθαρή διαχείριση του δημοσίου χρήματος και ανοιχτές διαδικασίες, ώστε οι δημότες να γνωρίζουν πού και πώς αξιοποιούνται οι πόροι τους.
- Αποτελεσματικότητα: Γρήγορη επίλυση καθημερινών προβλημάτων (όπως η καθαριότητα, ο φωτισμός, το οδικό δίκτυο και η πράσινη ανάπτυξη) με σύγχρονα μέσα και χωρίς γραφειοκρατία.
- Ενσυναίσθηση και Ακρόαση: Να βρίσκεσαι δίπλα στον πολίτη, να ακούς τα παράπονά του και να συνδιαμορφώνεις το μέλλον της πόλης μαζί του.»
Πόσοι εκ των αιρετών – δημοτικοί και διαμερισματικοί σύμβουλοι – τον Αύγουστο ήταν στις γειτονιές; Πόσοι εκ των ίδιων αιρετών έχουν καταγράψει μηνιαίως τα προβλήματα σε κάθε γειτονιά; Καλές οι πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις αλλά τα προβλήματα παραμένουν και ζητούν λύσεις και όχι διαπιστώσεις!
Τον Αύγουστο η πόλη βάζει «λουκέτο». Και αυτή είναι η πραγματικότητα. Να θυμίσω πως κάθε χρόνο ολοένα και περισσότεροι μειώνονται οι ημέρες των διακοπών λόγω οικονομικής κρίσης. Τον Αύγουστο είδα πάρα πολλούς κατοίκους ανάμεσα τους αρκετούς ηλικιωμένους σε μπαλκόνια και δρόμους του Πειραιά. Μέριμνα για αυτούς κυρίως για τους ηλικιωμένους; Ποια, πότε και που;
Θα κλείσω με μια επισήμανση… Η παρούσα δημοτική αρχή θα κάνει «ταμείο» τον Νοέμβριο του 2028… Ως τότε έχει πολύ δρόμο μπροστά της.. Στο χέρι της είναι εάν ο Πειραιάς θα γίνει μια πόλη αντάξια της ιστορίας της – στην πράξη όχι σε πανό με στίχους τραγουδιού που σκεπάζουν το «κουφάρι» της Ραλλείου – ή θα συνεχίσει να είναι η τσιμεντούπολη που κάνει τους κατοίκους να αναζητούν σπίτι σε άλλες περιοχές να μετακομίσουν αναζητώντας μια άλλη ποιότητα ζωής και καλωσορίζει τους διερχόμενους επισκέπτες ή εργαζόμενους σε ναυτιλιακές και πολυεθνικές επιχειρήσεις.
Ο Πειραιάς γνωρίζει ανάπτυξη μέσω του real estate με νέες πολυκατοικίες και ξενοδοχεία αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα… Ανάπτυξη για ποιους;
